Henüz yargılanmadık. Bize dava tarihiyle iligili herhangi bir tebligat gönderilmedi. Dolayısıyla da henüz mahkemeye çıkmadık. Davanın yakınlarda olacağını tahmin ediyorum. Sonucu mahkemeden sonra göreceğiz.

Türkiye’de müstehcen bulunarak dava açılmış ve toplatılmış pek çok kitap var. Pierre Louys’un ‘Afrodit’ isimli eseri 1940’da, Şeyh Muhammed El Nefzavi’nin ‘Itırlı Bahçe’ isimli eseri 1991’de, Hades Yayıncılık’ın bastığı Guillaume Apollinaire’in ‘On Bin Bir Kırbaç’ isimli eseri 1999’da toplatılmıştır. Can Yayınları’nın bastığı Henry Miller’in ‘Oğlak Dönencesi’ 1985 yılında toplatılmış, Can Yayınları müstehcen bulunan kısımları boş bırakarak kitabı tekrar basmıştır. Sel Yayıncılık’ın bastığı Jeanne Cordelier’in ‘Pamuk Prensesin Ölümü’ eserine 1994 yılında dava açılmış ve kitap ‘torbaya sokulmuştur’. Örnekler bu şekilde uzayıp gider. Bana gelecek olursak, Ölüm Pornosu’yla yaşadığım bu süreç benim için ilk değil. 2005 yılırda Chuck Palahniuk’un yazdığı, benim çevirdiğim ve Ayrıntı Yayınları’nın bastığı ‘Tıkanma’ isimli eser müstehcen bulunduğu için bize dava açılmıştı. Davayı kazandığımız için Tıkanma toplatılmaktan kurtulmuştu. Bütün bu örneklerdeki yayıncılara ve çevirmenlere aynı sebepten dava açılıyor. Yani ben Türkiye tarihinde bir ilk değilim. Ayrıca henüz dava görülmediğinden suçlu ilan edildiğimi de kabul etmiyorum. Şimdilik fikir suçundan şüpheliyim, suçlu değil.

Elbette haberi var. Tam olarak ne düşündüğünü bilmiyorum ama tahmin edebiliyorum. Geçen gün bu konuyla ilgili bir soruya “Türkiye’ye gitmek gibi bir planım yoktu. Bundan sonra da hiç gitmem” şeklinde cevap vermiş.

‘Tıkanma’ dışında yazarın ‘Gösteri Peygamberi’, ‘Görünmez Canavarlar’, ‘Ninni’, ‘Günce’, ‘Tekinsiz’, ‘Çarpışma Partisi’ romanlarını da çevirdim. Saplantılı bir Palahniuk hayranı değilim ama kendisini çok başarılı bir yazar olarak görüyorum. Yazdıklarını okumak bana çok zevk veriyor. Eğleniyorum. Çevirirken de eğleniyorum. Palahniuk, ‘Amerikan Rüyası’nın boş olduğunu gören, doğru olmadığını bildiği konuları sivri bir dille eleştiren, yeraltına ait ve sert bir yazar. Okuyucuyu şaşırtmayı seviyor. Bu sebeplerden Palahniuk’u çok seviyorum. Ayrıca aynı yazarın romanlarını aynı çevirmenin tercüme etmesinin olumlu tarafları var. Palahniuk’un neredeyse bütün romanlarını çevirdiğim için işim biraz olsun daha kolay oluyor. Leb demeden leblebiyi bilmek gibi bir durum.

Ben Türkiye’nin en popüler ve en ünlü çevirmeni olmak yerine, Türkiye’nin en iyi çevirmenlerinden biri olmayı hayal ediyorum. Çevirmenlik işinde ünlü olmak bana bir şey katmaz. En iyi çevirmen olmak için de daha fazla çalışmak, daha fazla araştırmak, daha fazla roman çevirmek gerekiyor. İşlerimin açılmasını gerçekten çok istiyorum. Memleketin mali durumu ortada. Daha fazla roman çevirmek hem finansal açıdan beni mutlu eder, hem de bu konudaki tecrübem daha da artar. Bir kaç farklı yayınevinden teklif geldi ama henüz çalışmaya başlamadık. Başlarsak eminim haberiniz olur.

O cümlemin eleştirildiğini bilmiyordum. Neresini eleştirmişler anlamadım. Ölüm Pornosu’nu yazmaya utanmıyor musun diyen birine tabii ki muhatap ben değilim derim. Ben yazmadım, sadece çevirdim. Yayıneviyle yaptığım sözleşme gereği eserleri İngilizce’den Türkçe’ye çeviririm. Tek bir kelime bile eklemem veya çıkarmam. Yorum yapmam. O eserlerde yazan fikirler benim fikirlerim değildir. Ben sadece çevirinin iyi ve doğru olmasından sorumluyum, kitabın verdiği mesajlardan değil. Bu yıl Dharma Yayınları’ndan çıkan Dharma Yolu kitabını da çevirdim. O kitap Buda’yı, Budizm’i anlatıyor. Bu durumda beni Budizm’den mi sorumlu tutacaksınız? Bu konuya binlerce örnek verebilirim. Örneğin bir doktor, hırsızı da dürüst bir vatandaşı da tedavi etmekle hükümlüdür. Ayırt etmez. Ben de ekmek paramı kazanmak için sözleşme imzalar, söylediğiniz gibi bilerek ve isteyerek bir eseri çeviririm. Ayırt etmem. Ama çevirdiğim eserlerin içeriğinden, verdiği mesajlardan, halkın edebini bozmasından sorumlu olmam. Kaldı ki bu tür eserlerin müstehcen olması veya halkın edebini bozması ise bambaşka bir tartışma konusudur.

‘Ölüm Pornosu’ davası pek çok gazetede yer aldığı için hemen herkesin bu durumdan haberder olduğunu düşünüyorum. Çevremdeki insanlar beni desteklediği gibi edebi eserlerin yasaklanmasını da protesto ediyorlar veya protesto etmek istiyorlar. Bu insanlar hikayeyi baştan sonuna kadar biliyor. Çoğu Chuck Palahniuk okuyor, seviyor. Veya yeraltı edebiyatını yakından tanıyor. Bu tür eserlerin nasıl, hangi dille yazıldığını biliyorlar. Ancak bir de madalyonun öbür yüzü var. Bu konulardan haberi olmayan, yeraltı edebiyatını okumayan veya bilmeyen, hatta kitap bile okumayan insanlar var. Bazı forumlarda ‘Ölüm Pornosu’na ve bana tepki mesajları okudum. Desteğin yanında tepkilerin olmasını anlayışla karşılıyorum ama bazı insanların benim reklam yaptığımı düşünmesi beni gerçekten üzdü. Keşke hiç dava açılmasaydı da bu türden olayları yaşamasaydık. Reklam yapmakla suçlanmak gerçekten çok üzücü.

Doğruyu söylemek gerekirse korkmadım. Çünkü ben suç işlemedim. Bana yapılan haksızlığın da çözüleceğine inanıyorum. Ben sadece şikayet ettiğim polis memurunun davranışlarından, ses tonundan, bakışlarından ve fikirlerinden korktum. Neyse ki o korku da çok uzun sürmedi.

Evet, öyle. Bunu daha önce de yaşamıştık. ‘Tıkanma’ya dava açıldığında da medyada yer almıştı ve satışlar artmıştı. Zaten yasak olanın merakı kamçılaması durumunu pek çok gazete yazarı da belirtmişti. Sırf meraktan ‘Ölüm Pornosu’nu gidip alan pek çok insan var. Bu da kötü bir durum değil. Sonuçta insanlar meraktan da olsa oturup kitap okuyorlar.

Müstehcen sözlüğe göre açık saçık, edebe aykırı, yakışıksızdır. Palahniuk, Ölüm Pornosu’nda kadın vücudunun metalaştırılmasını eleştirirken başkahraman olarak bir porno kraliçesini kullanıyor. Pornodan, porno kraliçesinin hayatından söz ederken elbette müstehcen kelimeler, terimler, cümleler kullanacak. Ama amacının müstehcen olmadığı kesin. Kitabı okuyanlar bunun farkında. Benim fikrimi soruyorsanız, edebi eserler müstehcen olabilir. Eserin amacı bir davayı ortaya çıkarmak, gerçekleri anlatmak ise müstehcen olmasında sakınca yoktur.

Çeviri yapmak başlı başına zor bir iş. Zor olan bir erkeğin veya kadının ağzından anlatılmış olması değil, eseri doğru ve aynı tadı verecek şekilde çevirmek. Mesela son dönemde izlediğimiz çoğu film veya dizilerdeki altyazı çevirilerine hepimiz gülüyoruz. Türkiye’de hiç kimse “Hey, lanet olsun dostum” demez. Çeviriniz hem doğru olmalı hem de Türkçe’ye uygun olmalı. Aynı zamanda da çeviri yaparken bol bol araştırmak gerekiyor. Erkek ağzından çıkmış olmasından ziyade kullanılan özel terimleri bulmak biraz uğraştırıyor ama benim için çeviri yapmanın en güzel tarafı da bu. Normalde öğrenmek için çaba göstermeyeceğiniz konularda bilgi sahibi oluyorsunuz.

Chuck Palahniuk yazmaya devam ettiği sürece ben de onun eserlerini çevirmeye devam etmek istiyorum. Açıkçası ona çok alıştım. Çevirmesi zor olmasına rağmen devam etmek istiyorum. Ama sadece ve sadece Palahniuk çeviririm şeklinde anlaşılmasın. Eserin ‘aykırı’ olması okuyucu olarak benim zevkime hitap eder ama çevirmen olarak ben farklı farklı konularda, uslüpta ve türdeki roman ve hikayeleri çevirmek isterim.

Dünyanın gidişatından sıkılmış, huzuru arayan, fazlasıyla iyimser biridir. Dürüst olmaya çalışır. Hayatın kısa olduğuna inanır. Sıradan biridir.

Requiem For A Dream ve Darren Aranofsky’nin tüm filmleri, Piano, 12 Monkeys, Leon, La Cite des Enfants Perdus, David Fincher filmleri, David Lynch filmleri

Bütün Erykah Badu, Jamiroquai, Michael Jackson, Stevie Wonder, Sade, George Michael şarkıları, Matthew Herbert, Prince, Moloko, Birsen Tezer, Elif Çağlar, Bülert Ortaçgil. Bu liste bitmez.

The Sound and the Fury – William Faulkner, The Bluest Eye ve Love – Toni Morrison, Shibumi – Trevanian, Jitterbug Perfume – Tom Robbins, Mutant Message Down Under – M. Morgan, The New York Trilogy, Moon Palace, The Book of Illusions – Paul Auster, Lord of the Rings – JRR Tolkien, Boyalı Kuş ve Boşluk – Jerzy Kosinski, Aziz Nesin, Yaşar Kemal, Halikarnas Balıkçısı, Nazım Hikmet, Elif Şafak.

Bodrum, İzmir, deniz ve huzur olan her yer.